رباعی شمارهٔ ۱۳۵
هوش مصنوعی: شاعر میگوید که او روزی از قید و بند دنیا آزاد خواهد شد و در آن لحظه از وجود خود شاد خواهد بود. او به یاد میآورد که مدت زیادی را در زندگی، شاگرد و یادگیرنده بوده، اما هنوز در کارهای جهان استاد نشده است.
یک روز ز بند عالم آزاد نیمیک دم زدن از وجود خود شاد نیم
یک روز از بند این جهان [محدودیت ها، غل و زنجیر ها و غمها] آزاد خواهم شد [از این دنیا خواهم رفت] و برای حتی لحظهای از وجود داشتن خودم شاد خواهم شد .
شاگردی روزگار کردم بسیاردر کار جهان هنوز استاد نیم
تمام عمرم را بسیار در محضر روزگار شاگردی کردم و تجربه کسب کردم، اما هنوز در کار جهان استاد نشدهام.