رباعی شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف لحظاتی از خوشی و عیاشی می‌پردازد که در آن در حال نوشیدن از سبوی کاشی بوده است. سبو به نوعی به او پیام می‌دهد که اگر او نیز مانند من مست و شاداب باشد، لذت بیشتری خواهد برد. در واقع، شاعر این حس سرمستی و خوشی را با به اشتراک گذاشتن آن با سبو، نماد وضعیتی مشابه در دیگران می‌داند.
بر سنگ زدم دوش سبوی کاشیسرمست بدم که کردم این عیاشی
هوش مصنوعی: دیشب در حال خوشی و سرخوشی، با ضربهای به سنگ، سبوی کاشی را به نمایش گذاشتم و از لذت عیش و نوش خود لذت بردم.
با من به زبان حال می‌گفت سبومن چون تو بدم تو نیز چون من باشی
هوش مصنوعی: سبوی من به حالت خود می‌گفت که من چگونهام، تو هم اگر مثل من باشی، میتوانی همدلی و همدردی را درک کنی.