تناجی
خیام نیشابوری

شمارهٔ ۷

آن‌ها که کهن بُوَند و آن‌ها که نُوَندهر یک به مرادِ خویش لَختی بدوَند
این سفلهْ‌جهان‌ به کس نمانَد باقیرفتند و رویم و دیگر آیند و روَند