تناجی
خیام نیشابوری

شمارهٔ ۱۶

رفتم که درین منزل بیداد بُدَندر دست نخواهد به‌جز از باد بُدَن
آن را باید به مرگِ من شاد بُدَنکز دستِ اجل، تواند آزاد بُدَن