تناجی
خیام نیشابوری

شمارهٔ ۱۸

ای آنکه تو در زیرِ چهار و هفتیوز هفت و چهار، دایم اندر تفتی
مَی خور دایم که در رهِ آگفتیاین مایه ندانی که چو رفتی، رفتی!