تناجی
خیام نیشابوری

شمارهٔ ۲۰

بردار پیاله و سبویْ ای دلجویفارغ بنشین تو بر لبِ سبزه و جوی
بس شخصِ عزیز را که چرخِ بدخویصد بار پیاله کرد و صد بار سبوی