شمارهٔ ۲۳
در دهر، چو آوازِ گُلِ تازه دهندفرمای بُتا که مَی به اندازه دهند
از حور و قصور، وَز بهشت و دوزخفارغ بنشین که آن خودْ آوازه دهند
گزارش خطا در بیت
معنی «»
منبع: لغتنامهٔ دهخدا