تناجی
خیام نیشابوری

شمارهٔ ۲۴

در پشتِ من، از زمانه توُ می‌آیدوز من، همه کارِ نا نکو می‌آید
جان عزمِ رحیل کرد، گفتم: بمروگفتا: چه کنم؟ خانه فرو می‌آید!