رباعی ۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تردید و محدودیت‌های فهم انسان اشاره می‌کند و می‌گوید که دل انسان قادر به درک معماهای پیچیده نیست و نمی‌تواند به عمق نکات حکمت‌آمیز دانایان دست یابد. او از بهشت و نوشیدن می، به عنوان نمادی از لذت و کمال یاد می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که شاید اینجا بهشت باشد، ولی در نهایت این سوال باقی است که آیا به آنجا که واقعا بهشت است خواهیم رسید یا نه.
ای دل تو به ادراکِ معمّا نرسیدر نکتهٔ زیرکانِ دانا نرسی
هوش مصنوعی: ای دل، تو هرگز به درک معماها نمیرسی و نتوانی به نکات دقیق و خردمندانهٔ دانشمندان دست پیدا کنی.
اینجا ز می و جامْ بهشتی می‌سازکآن جا که بهشت است رسی یا نرسی
هوش مصنوعی: اینجا از شراب و جام بهشتی بساز، زیرا نمیدانیم که آیا به بهشت خواهیم رسید یا نه.