رباعی ۵
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر این است که اگر انسان در حیات خود به عمق وجود و اسرار درونی‌اش پی ببرد، در مرگ نیز می‌تواند به رازهای الهی دست یابد. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که وقتی انسان امروز نسبت به خود و وجودش آگاهی ندارد، فردا که از دنیا برود، چه چیزی را خواهد دانست. به طور کلی، پیام اصلی این اشعار تأکید بر شناخت خود و رازهای حیات و مرگ است.
دل سِرِّ حیات اگر کَماهی دانستدر مرگ هم اسرار الهی دانست
اگر انسان توانست راز زندگی در دنیا را همانطور که هست بفهمند (که نمیتواند )آن وقت می‌تواند در مرگ هم رازهای الهی پیدا کند.
امروز که با خودی، ندانستی هیچفردا که ز خود رَوی چه خواهی دانست؟
الان که زنده هستی هیچ چیز درباره راز این جهان نمیدانی پس چطور فکر میکنی وقتی که از دنیا میروی قرار است چیزی بفهمی؟