رباعی ۱۰
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع آمدن و رفتن انسان‌ها اشاره دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که نه آغاز و نه پایان وجودی برای این چرخه مشخص نیست. شاعر به دوری و عدم شناخت از منبع آمدن و مقصد رفتن انسان‌ها اشاره کرده و می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند در این موضوع به درستی صحبت کند. به عبارتی، این پروسه زندگی انسان برای هیچ‌کس شفاف و واضح نیست.
دوری که در [او] آمدن و رفتنِ ماست،او را نه نهایت، نه بدایت پیداست
هوش مصنوعی: دوری که در آن ما به آمدن و رفتن مشغولیم، نه شروعی برای او قابل مشاهده است و نه پایانی.
کس می‌نزند دمی در این معنی راست،کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست؟!
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به این موضوع عمیق فکر نمیکند که چرا به این دنیا آمدهایم و به کجا خواهیم رفت.