رباعی ۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی بی‌فایده بودن تلاش برای تغییر سرنوشت می‌پردازد. او می‌گوید که حتی اگر انسان خردمند باشد و خواسته‌هایش را دنبال کند، در نهایت همه چیز به سرنوشت و تقدیر بستگی دارد. در پایان، اشاره می‌کند که در هر حالتی، چه مورچه‌ای در گور باشد و چه گرگی در دشت، نتیجه یکی است و زندگی به همین شکل ادامه دارد.
چون چرخ به کام یک خردمند نگشتخواهی تو فلک هفت شِمُر، خواهی هشت
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت و قضا و قدر به نفع یک انسان باهوش و خردمند نباشد، هیچ فرقی ندارد که به دنبال ستارهها و بالاترین خواستهها باشی یا نه، زیرا در نهایت آنچه مهم است، عدالت و حکمت طبیعی است.
چون باید مُرد و آرزوها همه هِشْت،چه مور خورد به گور و چه گرگ به دشت!
هوش مصنوعی: از آنجا که سرنوشت همه مرگ است و آرزوها در این دنیا بی‌فایده هستند، مهم نیست که آدم به چه روشی میمیرد؛ چه بهطور طبیعی و ساده مثل مور، یا به شکلی وحشیانه و غیر قابل تحمل مثل گرگ.