رباعی ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با سپری کردن لحظات خوشی و سرمستی، به گفتگو با سبوی کاشی می‌پردازد. سبو به زبان حال به شاعر پیام می‌دهد که او نیز در حالت مشابهی قرار دارد و به نوعی به همدلی و اشتراک حالتی اشاره می‌کند. شاعر احساسات خودش را با سبو تقسیم می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که هر دوی آن‌ها در وضعیتی مشابه هستند.
بر سنگ زدم دوش سبوی کاشیسرمست بُدَم چو کردم این اوباشی
هوش مصنوعی: دیشب بر روی سنگ، ظرف کاشیام را زدم و من در حال سرمستی بودم که این کار را انجام دادم.
با من به زبانِ حال می‌گفت سبو:من چون تو بُدَم، تو نیز چون من باشی!
هوش مصنوعی: سبو به آرامی به من می‌گفت که من هم زمانی مانند تو بودم و اگر تو به من توجه کنی، تو نیز میتوانی همچون من باشی.