رباعی ۶۶
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به لذت بردن از زندگی و زیبایی‌های طبیعت است. شاعر از دل می‌خواهد که پیاله و سبو را بردارد و به باغ یا کنار جوی برگردد، زیرا زندگی همچون چرخش روزگار، بارها و بارها جوانی و زیبایی را تجربه می‌کند. در واقع، اشاره به زیبایی‌های وجود دارد که به خاطر گذر زمان ممکن است فراموش شوند، بنابراین باید از آن‌ها بهره‌مند شویم.
بردار پیاله و سبو ای دلجوبرگَرْد به گِردِ سبزه‌زار و لبِ جو
هوش مصنوعی: ای دل، پیاله و سبویی را بردار و به دور سبزه‌زار و کنار جوی برگرد.
کاین چرخ بسی قَدِّ بُتانِ مَهْ‌روصد بار پیاله کرد و صد بار سبو!
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که این دنیا بارها و بارها به زیبایی و جوانی افراد توجه کرده و آن‌ها را به نشستن در کنار هم و نوشیدن دعوت کرده است. زمان هرگز ثابت نمیماند و زیباییها و جوانیها زودگذرند.