رباعی ۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در کارگاه سفالگری بود و دو هزار کوزه را دید که هر یک به نوعی به او پیام میدادند. آنها از او میپرسیدند که کجاست کوزهگر، کوزهخر و کوزهفروش. این شعر به نوعی حس فقدان و انتظار را بیان میکند.
در کارگهِ کوزهگری بودم دوشدیدم دو هزار کوزه گویا و خموش
هوش مصنوعی: دیشب در کارگاه ساخت کوزه بودم و دیدم که دو هزار کوزه وجود دارد، برخی از آنها در حال گفتگو و برخی دیگر ساکت هستند.
هر یک به زبانِ حال با من گفتند:«کو کوزهگر و کوزهخر و کوزهفروش؟»
هوش مصنوعی: هر کدام از آنها به من با حالتی خاص اشاره کردند و پرسیدند: «کجاست آن کسی که کوزه را میسازد، آن که کوزه را میخرد و آن که کوزه را میفروشد؟»