رباعی ۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مرگ خود صحبت می‌کند و خواسته‌هایش را بیان می‌کند. او درخواست دارد که بعد از مرگش، خاکش گم شود و زندگی‌اش برای دیگران عبرت شود. همچنین می‌خواهد که خاک بدنش با شراب آغشته شود و از پیکرش، خمره‌ای بسازند. این شعر نشان‌دهنده‌ی یک نوع تسلیم به فنا و درخواست برای زندگی پس از مرگ است.
* چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازیداحوالِ مرا عبرتِ مردم سازید
هوش مصنوعی: وقتی که من از دنیا بروم، خاک من را مخفی کنید و زندگیام را برای دیگران درس عبرتی قرار دهید.
خاک تن من به باده آغشته کنیدوَز کالبدم خشتِ سَرِ خُم سازید
هوش مصنوعی: جسد من را با شراب ملالت بپوشانید و از بدنم خمیرهای برای ساختن کاسههای شراب بسازید.