رباعی ۱۰۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات احساس خستگی و بی‌حوصلگی خود را بیان می‌کند. او از عدم توافق با مردم و احساس کمبود انرژی در خود سخن می‌گوید و می‌گوید که تنها یک جام شراب باقی مانده و از عمرش هم نمی‌داند چه چیز باقی مانده است. به طور کلی، حالتی از ناامیدی و تردید در او به چشم می‌خورد.
از من رَمَقی به سعی ساقی مانده استوَزْ صحبتِ خلق، بی‌وِفاقی مانده است
هوش مصنوعی: من از زندگی خستهام و دیگر تلاشی برای خوشیها ندارم و همنشینی با مردم نیز برایم خوشایند نیست.
از بادهٔ دوشین قَدَحی بیش نمانداز عمر ندانم که چه باقی مانده است!
از باده دیروز کاسه ای بیشتر باقی نمانده است و من نمیدانم چقدر از عمرم باقی مانده است.