رباعی ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر بیان می‌شود که هر چیز که به نظر می‌رسد، در حقیقت به نوعی ناکافی و دارای نقصان است. همه‌چیز به ظاهر وجود دارد، اما در باطن شاید واقعی نیست. همچنین تأکید می‌شود که آنچه که در عالم به نظر نمی‌رسد، ممکن است مهم‌تر از آنچه هست، باشد. به عبارت دیگر، مفهوم وجود و عدم به شکل ذهنی و انتزاعی مطرح شده است.
چون نیست زِ هر چه هست جُز باد به دستچون هست زِ هر چه هست نُقصان و شکست
هوش مصنوعی: چون هیچ چیزی در دست نیست جز باد، بنابراین تمامی چیزها نقص و کمبودی دارند.
انگار که هست، هر چه در عالَم نیستپندار که نیست، هر چه در عالَم هست
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که همه‌چیز در جهان وجود دارد، اما در واقعیت ممکن است چیزی نباشد. همچنین، اگر چیزی در جهان وجود داشته باشد، ممکن است شما آن را نادیده بگیرید یا وجودش را انکار کنید.