رباعی ۱۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعری به عدم پیشبینی آینده اشاره میکند و از شنونده میخواهد که حال خود را با شادی و خوشی پر کند. او از ماه میخواهد که با نوشیدن به آسمان، دل او را شاد کند، زیرا زمان به سرعت میگذرد و ممکن است دیگر به هم نرسند.
چون عهده نمیشود کسی فردا راحالی خوش کن تو این دلِ سودا را
هوش مصنوعی: کسی نمیتواند آینده را پیشبینی کند، پس دستکم حال دل نگران را بهتر کن.
مِی نوش به ماهتاب، ای ماه که ماهبسیار بگردد و نیابد ما را
هوش مصنوعی: به آرامی در زیر نور ماه بنوش و لذت ببر، ای ماه، زیرا زمان به سرعت میگذرد و هیچگاه نتواند ما را پیدا کند.