تناجی
خیام نیشابوری

رباعی ۱۱۳

این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد!دریاب دمی که با طَرَب می‌گذرد
ساقی، غم فردای حریفان چه خوریپیش آر پیاله را که شب می‌گذرد