رباعی ۱۳۶
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به بی‌ارزشی زندگی بدون لذت و شادی دارند. شاعر می‌گوید که اگر می و ساقی نباشند، دنیا هیچ ارزشی ندارد. حتی با دیدن اوضاع جهان، متوجه می‌شود که تمام لذت‌ها و خوشی‌ها بی‌معنا و در نهایت هیچ هستند. به عبارت دیگر، او تأکید دارد که عشق و نوشیدن می، ضروریات زندگی‌اند و بدون آن‌ها، همه چیز بی‌معناست.
* دوْرانِ جهان بی می و ساقی هیچ استبی زمزمهٔ نایِ عراقی هیچ است
هوش مصنوعی: زندگی در دنیا بدون شراب و ساقی هیچ ارزش ندارد و بدون نغمه و آواز نی عراقی نیز هیچ حسی ندارد.
هر چند در احوال جهان می‌نگرمحاصل همه عشرت است و باقی هیچ است
هوش مصنوعی: با وجود اینکه به حال و روز جهان نگاه میکنم، میبینم که تمام خوشی‌ها و لذت‌ها زودگذرند و سرانجام چیزی از آن باقی نمیماند.