رباعی ۱۳۹
هوش مصنوعی: شاعر به کوزهای لب زده و از آن آب مینوشد، تا زندگی طولانیتری را طلب کند. کوزه با او در راز و رمز صحبت میکند و به او میگوید که باید بنوشد، زیرا زندگی در این دنیا فرصتی است که دوباره تکرار نخواهد شد.
لب بر لب کوزه بردم از غایتِ آزتا زو طلبم واسطهٔ عمرِ دراز
از روی حرص و آز از کوزه خواستم تا به من راز زندگی طولانی را بگوید.
لب بر لب من نهاد و میگفت به راز:«می خور که بدین جهان نمیآیی باز!»
کوزه گفت:از زندگی لذت ببر چون دیگر به این جهان بازنخواهی گشت.