رباعی ۱۴۳
هوش مصنوعی: این شعر به مسأله گذر زمان و چگونگی زندگی اشاره دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد که به خودپرستی نپردازد و به فکر هستی و نیستی باشد. او به این نکته تاکید می‌کند که چون زندگی همراه با غم است، بهتر است انسان از آن لذت ببرد؛ چه در خواب باشد و چه در حالت مستی. در واقع، شاعر پیشنهاد می‌کند که بهتر است به جای نگرانی، از لحظات زندگی بهره‌برداری شود.
عمرت تا کی به خودپرستی گذردیا در پیِ نیستی و هستی گذرد
هوش مصنوعی: عمر تو تا چه زمانی صرف خودخواهی خواهد شد، یا اینکه در جستجوی مفاهیم وجود و عدم به سر میبرد؟
می خور که چُنین عمر که غم در پی اوستآن بِهْ که به خواب یا به مستی گذرد
هوش مصنوعی: بخور و خوش بگذران که چنین زندگی که با غم همراه است، بهتر است که یا در خواب باشی یا در مستی و شادمانی.