شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی روابط عاطفی می‌پردازد و از شخصی می‌خواهد که به دقت به اطرافش نگاه کند و بداند که با چه کسانی در ارتباط است. او به این نکته اشاره می‌کند که محبت و لطفی که دریافت می‌شود، باید آنقدر زیاد و خالص باشد که دیگران از آن حسرت بخورند و به رقابت بپردازند. در واقع، عشق و محبت واقعی باید به گونه‌ای باشد که دیگران را تحت تأثیر قرار دهد و باعث حسادت آن‌ها شود.
یکدمک با خود آ، ببین چه کسیاز که دوری و با که هم نفسی
هوش مصنوعی: لحظهای استراحت کن و به دور و برت نگاه کن، ببین که از چه کسی فاصله گرفتهای و با چه کسی همراهی میکنی.
جور کم، به ز لطف کم باشدکه نمک بر جراحتم پاشد
هوش مصنوعی: کم بودن ظلم بهتر از کمبود لطف است، چون کمی محبت و مساعدت به زخمهای من نمیافزاید.
جور کم، بوی لطف آید از اولطف کم، محض جور زاید از او
هوش مصنوعی: وقتی کمتوجهی و ظلمی وجود داشته باشد، میتوان بویی از محبت احساس کرد و اگر محبت کم باشد، تنها ظلم و نادیدهگرفتن بروز مییابد.
لطف دلدار اینقدر بایدکه رقیبی از او به رشک آید
هوش مصنوعی: محبت و محبت دلبر باید به اندازهای باشد که حتی رقیب هم از آن حسادت کند.