تناجی
شیخ بهایی

رباعی شمارهٔ ۸

دنیا که از او دل اسیران ریش استپامال غمش، توانگر و درویش است
نیشش، همه جانگزاتر از شربت مرگنوشش، چو نکو نگه کنی، هم نیش است