رباعی شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به دیدار یک پیر مغان اشاره می‌کند که با سخنان خود آتش عشق و محبت را در دل او روشن می‌کند. این پیر متوجه ایمان شاعر می‌شود و از روی دلسوزی برای او، تکه‌ای از خرقه کفر را می‌گیرد و به ایمان او می‌دوزد، که نشانگر تحول و تغییر در وضعیت روحی اوست.
دی پیر مغان، آتش صحبت افروختایمان مرا دید و دلش بر من سوخت
هوش مصنوعی: پیر مغان، که نماد حکمت و تجربه است، با گفتار خود شوری در دل من ایجاد کرد و وقتی ایمان و اعتقاد من را دید، نسبت به من احساس محبت و لطف کردند.
از خرقهٔ کفر، رقعه‌واری بگرفتآورد و بر آستین ایمانم دوخت
هوش مصنوعی: از لباس کفر، پارچهای برداشت و آن را بر آستین ایمانم دوخت.