رباعی شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به دنیا اشاره می‌کند و از حسرتی که به خاطر آن دارد می‌گوید. او معتقد است که زندگی در این دنیا پر از سختی و رنج است و به نظرش ارزش خوشبختی‌های دنیوی به اندازه‌ای نیست که بخواهد به خاطر آنها نامی از دنیا ببرد. به عبارت دیگر، او به بی‌ارزشی و ناکامی‌های دنیوی اشاره دارد.
دنیا که دلت ز حسرت او زار استسرتاسر او تمام، محنت‌زار است
هوش مصنوعی: دنیا به قدری پر از درد و رنج است که اگر بخواهی حسرت چیزی از آن را بخوری، تمام جوانب آن پر از محنت و سختی است.
بالله که دولتش نیرزد به جویتالله که نام بردنش هم عار است
هوش مصنوعی: به خدا قسم که نعمت و خوشبختی او به قدری ارزش ندارد که حتی نامش را ببرند، چون یاد کردن از او نیز ننگین است.