رباعی شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر ناامیدی شاعر از روابط انسانی و وفا هستند. شاعر با اشاره به اینکه هر بار که به کسی محبت کرده، آن شخص به او بی‌وفا شده، از وضعیت خراب وفاداری در دنیای معاصر شکایت می‌کند. همچنین از بدی وضعیتی که باعث می‌شود بی‌وفایی در روابط رواج پیدا کند، گله می‌کند. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که هر چه که از محبت و وفا در دل داشت، به نوعی به دشمنی تبدیل شده است.
با هر که شدم سخت، به مهر آمد سستبگذاشت مرا و عهد نگذاشت درست
هوش مصنوعی: هر وقت که با کسی رابطه نزدیکی برقرار کردم، او با محبت و نرمی از من جدا شد و هیچگاه به وعدهاش عمل نکرد.
از آب و هوای دهر، سبحان‌اللههر تخم وفا که کاشتم، دشمن رست
هوش مصنوعی: از ویژگیهای زمانه و شرایط زندگی، شگفتزدهام. هر نشانه و علامتی از وفاداری که در دل کاشتم، به دست دشمنان به ثمر نشسته است.