رباعی شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر به احساس پشیمانی و افسوس اشاره دارد. شاعر اعتراف میکند که عمرش را در گناه و آشفتگی گذرانده و در زندگیاش هیچ چیز خوب و مثبت باقی نمانده است به دلیل رفتارهای نادرستش.
افسوس که عمر خود تباهی کردیمصد قافلهٔ گناه، راهی کردیم
هوش مصنوعی: متاسفانه، عمر خود را صرف تباهی و گناه کردیم و به جای بهتر کردن زندگی، خود را به انحراف سوق دادیم.
در دفتر ما نماند یک نکته سفیداز بس به شب و روز سیاهی کردیم
هوش مصنوعی: در کتاب زندگیمان، هیچ نکته روشنی باقی نمانده است زیرا به اندازهای درگیر سختیها و تاریکیها شدهایم.