رباعی شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: این بیت از شاعری نشان می‌دهد که ما فقط ظاهری آراسته داریم و در باطن به آنچه که می‌نماییم نیستیم. می‌گوید که ما ادعای اولیای عرفان را داریم اما در واقعیت این‌گونه نیستیم. در نهایت، این شعر به واقعیت‌های پنهان وجود انسان‌ها اشاره می‌کند که با آنچه که ظاهرن از خود نشان می‌دهند، تفاوت دارد.
گفتیم: مگر که اولیاییم، نه‌ایمیا صوفی صفهٔ صفاییم، نه‌ایم
هوش مصنوعی: ما در گفت و گو گفتیم که آیا از اولیای خدا هستیم یا نه، در واقع ما صوفیانی هستیم که در صفا و پاکی قرار داریم، اما در حقیقت چنین نیستیم.
آراسته ظاهریم و باطن نه چنانالقصه، چنانکه می‌نماییم، نه‌ایم
هوش مصنوعی: ما در ظاهر خود را زیبا و آراسته نشان میدهیم، اما در باطن مانند آنچه که به نظر میرسیم نیستیم.