رباعی شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: این بیت شعر به دعوت به بیداری و خودسازی اشاره دارد. شاعر از فرد می‌خواهد که در سحرگاه با ناله و آهی از خداوند طلب آمرزش کند و به جای تمرکز بر عیوب دیگران، به اشتباهات و نواقص خود توجه کند. پیام اصلی این است که ابتدا باید به اصلاح خود پرداخته و از قضاوت درباره دیگران دوری کنیم.
برخیز سحر، ناله و آهی می‌کناستغفاری ز هر گناهی می‌کن
هوش مصنوعی: بلند شو ای سحر، ناله و آهی سر بده و از هر گناهی طلب بخشش کن.
تا چند، به عیب دیگران درنگرییکبار به عیب خود نگاهی می‌کن
هوش مصنوعی: چرا همیشه به عیبهای دیگران توجه میکنی؟ یک بار هم به نقصهای خودت دقت کن.