رباعی شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عاشقی می‌پردازد که به خاطر دوری از خدا، در وضعیت ناپسند و بی‌احساسی به سر می‌برد. او از این عاشق می‌پرسد که چگونه می‌توان با او عشق ورزید در حالی که او تنها به امید پاداش بهشتی به عبادت می‌پردازد و عشق واقعی را درک نمی‌کند. در واقع، شاعر اشاره می‌کند که این نوع عبادت، عشق نیست بلکه ابزار رسیدن به مزد است.
ای عاشق خام، از خدا دوری توما با تو چه کوشیم؟ که معذوری تو
هوش مصنوعی: ای عاشق ناآگاه، ما چه تلاشی میتوانیم بکنیم در مورد دوری تو از خدا، وقتی خودت دلیلی برای این دوری داری؟
تو طاعت حق کنی به امید بهشترو رو! تو نه عاشقی، که مزدوری تو
هوش مصنوعی: تو برای کسب بهشت و پاداش، فرمانبرداری از خداوند میکنی؛ اما باید بدانی که این رفتار تو عشق نیست، بلکه همچون یک کارگر است که فقط به خاطر مزد کار می‌کند.