رباعی شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به زیبایی و لذت‌های ناشی از نوشیدن شراب و تأثیر آن بر روح و جان انسان اشاره دارند. صحبت از پویا بودن احساسات و زیبایی‌های ناشی از باده و همچنین دلیلی است برای اینکه انسان‌ها از زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی بهره‌مند شوند. در واقع، این اشعار می‌خواهند بگویند که حتی اگر چیزی از دست برود، ارزش آن هنوز در یاد و خاطر باقی می‌ماند.
رویت که ز باده لاله می‌روید از اووز تاب شراب، ژاله می‌روید از او
هوش مصنوعی: صورت تو که طعم شراب لاله را به یاد میآورد، به خاطر نور و تابش شراب، اشکهای زیبا و درخشان نیز از آن نشأت میگیرد.
دستی که پیاله‌ای ز دست تو گرفتگر خاک شود، پیاله می‌روید از او
هوش مصنوعی: دستی که پیاله‌ای از تو گرفت، حتی اگر خاک هم بشود، میتواند باعث رویش پیاله‌ای جدید شود.