بخش ۱۹ - فی ذم المتمکنین فی المناصب الدنیویة للحظوظ الواهیة الدنیة
هوش مصنوعی: این متن درباره زوال دنیا و خطرات آن صحبت می‌کند. شاعر به خواننده می‌گوید که مقام و منصب دنیا چه دردسرها و مشکلاتی به همراه دارد و در واقع موجب نارضایتی و ناکامی می‌شود. او می‌گویند که دنیا ظاهری زیبا دارد، اما درونش سمی و خطرناک است. در نهایت، توصیه می‌کند که از دنیا فاصله بگیریم تا به آرامش و سعادت واقعی برسیم، و به پیروی از شخصیت‌های بزرگ دینی و اولیا تأکید می‌کند. حب دنیا را آغاز تمام خطاها و ترک آن را سرآغاز عبادت می‌داند.
نان و حلوا چیست؟ ای فرزانه مردمنصب دنیاست، گرد آن مگرد
هوش مصنوعی: نان و حلوا چه اهمیتی دارند؟ ای حکیم، تو که در این دنیای مقام و مسئولیت هستی، دور این چیزهای فانی نچرخ.
گر بیالایی از او دست و دهانروی آسایش نبینی در جهان
هوش مصنوعی: اگر از او دست بکشی و دهانت را ببندی، در دنیا آسایش نخواهی دید.
منصب دنیا نمی‌دانی که چیست؟من بگویم با تو، یک ساعت بایست
هوش مصنوعی: منصب و مقام دنیایی را نمی‌دانی چیست؟ بگذار من برایت توضیح بدهم، فقط یک ساعت صبر کن.
آنکه بندد از ره حق پای مردآنکه سازد کوی حرمان جای مرد
هوش مصنوعی: این شخصی که بر اساس حق و عدالت، خود را به بند کشیده و محدود ساخته، باید بداند که دیگران در مسیرهایی که منجر به ناامیدی و محرومیت می‌شود، جایگاهی ندارند.
آنکه نامش مایهٔ بدنامی استآنکه کامش، سر به سر، ناکامی است
هوش مصنوعی: کسی که نامش باعث رسوایی است، در زندگی همیشه با ناکامی و شکست مواجه است.
آنکه هر ساعت، نهان از خاص و عامکاسهٔ زهرت فرو ریزد به کام
هوش مصنوعی: شخصی که هر لحظه به صورت پنهانی، زهر خود را به دل مردم میریزد و آنها را تحت تاثیر میگذارد، چه برای افراد خاص و چه برای عموم.
بر سر این زهر روزان و شبانچند خواهی بود لرزان و تپان؟
هوش مصنوعی: چند وقت دیگر میخواهی در این دنیا که پر از مشکلات و سختیهاست، نگران و مضطرب زندگی کنی؟
منصب دنیاست، ای نیکونهاد!آنکه داده خرمن دینت به باد
هوش مصنوعی: مقام و جایگاه دنیایی، ای انسان نیکنهاد! کسی که دارایی و ارزشهای دین تو را به فنا داده است.
منصب دنیاست، ای صاحب فنون!آنکه کردت این چنین، خوار و زبون
هوش مصنوعی: منصب و مقام در دنیا به هیچ وجه ارزش ندارد، ای کسی که در کارها مهارت داری! کسی که تو را به این حال و روز انداخت، در واقع تو را تحقیر کرده است.
ای خوش آن دانا که دنیا را بهشترفت همچون شاه مردان در بهشت
هوش مصنوعی: خوش به حال کسی که مانند پادشاهان در دنیای خود، احساس آسایش و لذت کند و به زندگیاش مانند بهشتی بنگرد.
مولوی معنوی در مثنوینکته‌ای گفته است، هان تا بشنوی:
هوش مصنوعی: به انسانی که در تاریکی گم شده، روشنی و راه را نشان بدهید. اگر شخصی در بیخبری و بیراهی باشد، با راهنمایی و آموزش میتوان او را به سمت آگاهی و حقیقت هدایت کرد.
« ترک دنیا گیر تا سلطان شویورنه گر چرخی تو، سرگردان شوی
هوش مصنوعی: اگر دنیای مادی را رها کنی و به سمت معنویت بروی، به مقام والایی خواهی رسید؛ اما اگر به دنبال لذتهای دنیوی باشی، در سرگردانی و سردرگمی خواهی ماند.
زهر دارد در درون، دنیا چو مارگرچه دارد در برون، نقش و نگار
هوش مصنوعی: دنیا ظاهری زیبا و جذاب دارد، اما در باطنش خالی از محبت و پر از خطر است، مانند ماری که به ظاهر زیباست اما زهر دارد.
زهر این مار منقش، قاتل استمی‌گریزد زو هر آن کس عاقل است»
هوش مصنوعی: زهر این مار تزیینی کشنده است و هر فرد عاقل از آن دوری می‌کند.
زین سبب، فرمود شاه اولیاآن گزین اولیا و انبیا:
هوش مصنوعی: به همین دلیل، شاه اولیا دستور داد که بهترین و برترین افراد را انتخاب کنند.
حب الدنیا، رأس کل خطیةو ترک الدنیا رأس کل عبادة
هوش مصنوعی: عشق به دنیا، منشاء همه خطاهاست و ترک دنیا، اساس همه عبادتهاست.