شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به انتقاد از گذر عمر می‌پردازد که در آن انسان برای یادگیری نحو و صرف و معانی وقت صرف کرده است. او بیان می‌کند که این صرف عمر، به‌خصوص در زمینه‌های زبانی و ادبی، ارزش معنوی دارد و از نظر او، عمر هدر نرفته است.
گذشت عمر و تو در فکر نحو و صرف و معانیبهائی! از تو بدین «نحو»«صرف» عمر، «بدیع» است
هوش مصنوعی: عمر تو سپری شد و تو همچنان درگیر قوانین زبان و اصول ادبی هستی! اما زمان و عمر تو در این مباحث به هدر رفته است.