شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و زیبایی و همچنین به مقام و ارزش انسانی اشاره دارد. شاعر به معشوق خود خطاب کرده و او را به خوبی و لطافت تشبیه می‌کند. او بیان می‌کند که حتی اگر نتواند هدیه‌ای برای معشوق بیاورد، همچنان به درگاه او به عنوان یک گدا نزدیک می‌شود. شاعر حسرت و longing خود را به خاطر دوری از معشوق ابراز می‌کند و می‌گوید که زیبایی و زندگی ابدی در ارتباط با اوست. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد تا خود را نشان دهد و توصیه می‌کند که به او همچون سعدی با پوشاندن روی خود، بی‌اعتنایی نکند. شعر به طور کلی احساسات عاشقانه و جستجوی جمال را به تصویر می‌کشد.
ای که شاهان جهانند گدایان درتپادشاهست گدایی که بیابد نظرت
هوش مصنوعی: ای کسی که شاهان دنیا گدایان درِ تو هستند، پادشاه واقعی کسی است که توجه تو را جلب کند.
چون توانگر اگرت تحفه نیارم بر درهمچو درویش بیایم بگدایی بدرت
هوش مصنوعی: اگر من ثروتمند باشم و نتوانم هدیه‌ای برای تو بیاورم، مانند یک درویش به در خانهات میآیم و از تو درخواست کمک میکنم.
ای برو خوب چو اشکوفه باران دیدهچند چون گل بشکفتی و نخوردیم برت
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی بیانگر این است که ای دوست، مانند شاخهای هستی که با باران شسته شده و زیباییات به مانند گل شکفته شده است. اما ما از زیباییات بهرهمند نشدیم و نمیتوانیم از آن لذت ببریم.
بحیات ابدی زنده شود گر روزیبسر کشته هجران خود افتد گذرت
هوش مصنوعی: اگر روزی به یاد تنهایی و دوری از محبوب، به زندگی ابدی دست یابی، میتوانی دوباره جان تازهای بگیری.
حسن حورست ترا لطف پری و کردهدست تقدیر مقید بلباس قدرت
هوش مصنوعی: زیبایی تو همانند زیبایی حورهاست و مهربانیات و دست تقدیر به گونهای عمل کرده که تو را در لباس قدرت و زیبایی قرار داده است.
صد ازین سر که تن مردم ازو برپایستدل برابر نکند با سر مویی ز سرت
هوش مصنوعی: اگرچه بدن انسان از سرش پابرجاست، اما دل نمیتواند حتی با یک موی سر او برابری کند.
جان شیرین نستانند بتلخی زآن کسکه ورا کام خوش است از لب همچون شکرت
هوش مصنوعی: جان شیرین را از کسی نگیرید که او به شیرینی زندگی و خوشی دندانگیر از لبهایش بهرهمند است.
ای چو دینار درست از دل اشکسته ماهمچو سکه ز درم محو نگردد اثرت
هوش مصنوعی: تو مانند سکهای هستی که از دل ما بیرون آمدهای، و اثر تو از دارایی ما محو نخواهد شد.
میوه روح منی باغ بهر کس مسپارور نه همچون دگران سنگ زنم بر شجرت
هوش مصنوعی: تو میوهی روح منی، پس باغ خود را به کسی غیر از من نسپار. وگرنه، همچون دیگران، بر درخت تو سنگ میزنم.
روی بنمای و مپندار که من چون سعدی«دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرت »
هوش مصنوعی: به من نشان بده که زیبا هستی و فکر نکن که من مانند سعدی از تو میخواهم که صورتت را بپوشانی و آن را مانند قرص ماه پنهان کنی.
سیف فرغانی خورشید رخش در جلوه استگر ندیدی خللی هست مگر در بصرت
هوش مصنوعی: اگر در زیبایی چهره او دچار تردید شدهای، مشکل از خودت است نه از او؛ زیرا همچون خورشیدی درخشان است و فقط ممکن است که بیناییات نادرست باشد.