شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که شاعر از عشق و دلدادگی خود به معشوق سخن می‌گوید. او می‌گوید که از معشوق جدا نمی‌شود و دلش همواره برای او می‌تپد. حتی اگر معشوق نسبت به او بی‌توجه باشد، او همچنان خواهان خدمت و غلامی برای اوست. شاعر زیبایی و جذابیت معشوق را ستایش می‌کند و او را منبع شادی و زندگی می‌داند. در نهایت، شاعر می‌خواهد هر آنچه از معشوق قابل استفاده است، به دست آورد و در کنار او زندگی کند.
من می‌روم و دلم برِ تستجان نیز ملازم درِ تست
هوش مصنوعی: من از اینجا می‌روم، ولی دلم پیش توست و جانم همیشه با تو همراه خواهد بود.
گرچه نبود دلت برِ منای دلبر من دلم برِ تست
هوش مصنوعی: اگرچه تو به من علاقهای نداری، اما دل من تنها برای تو می‌تپد.
با بنده اگرچه سر گرانیسوگند گران من سر تست
هوش مصنوعی: با وجود اینکه بار سنگینی بر دوش من است، اما دل من فقط به تو تعلق دارد.
گر چاکر اگر غلام خواهیاین بنده غلام و چاکر تست
هوش مصنوعی: اگر به خدمتگزاری و غلامی نیاز داری، من به طور کامل در خدمت تو هستم و برای تو آمادهام.
پهلوی جمالت ای دلارامفربه ز میان لاغر تست
هوش مصنوعی: زیبایی و دلربایی تو، ای عزیز دل، آنچنان فربه و برجسته است که حتی از میان لاغرها و ضعیفان نیز نمایانتر به نظر میرسد.
خاصیت آب زندگانیاندر لب روح پرور تست
هوش مصنوعی: آب زندگی، خاصیتی دارد که فقط در لبهای تو وجود دارد و روح را پرورش میدهد.
ای از تن تو شده پر از گلپیراهن تو که در بر تست
هوش مصنوعی: تو که پیراهنی پر از گل داری، به خاطر وجودت لباس تنم را زیباتر کردهای.
رویی بنما که چشم جانهاروشن به رخ منور تست
هوش مصنوعی: ای زیبایی، چهرهات را نشان بده که روشناییات، دلها را روشن می‌کند و باعث روشنی چشمان جانها میگردد.
ملک دل و جان گرفتی آریسلطانی و حسن لشکر تست
هوش مصنوعی: تو فرمانروای دل و روح من هستی، آری، تو سلطانی و زیبایی تو نیرویی است که من را جذب می‌کند.
ای شهد روان به گاه خندهزآن پسته که تنگ شکر تست
هوش مصنوعی: ای عسل شیرین، با صدای خندهات مانند لبخند پستهای که به تنگی شکر شبیه است، خوشحالکننده هستی.
زآن پسته به سیف شکرش دهبستان ز وی آنچه درخَور تست
هوش مصنوعی: از آن درخت پسته، شیرینیاش را بگیر و از او هر چه که برای تو مفید است، برداشت کن.