شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی معشوق است. شاعر به وصف محبوب خود، خسرو، و لب‌های شیرین او می‌پردازد و احساسات عمیق خود نسبت به او را بیان می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر لب معشوقش تلخ باشد، برای او شیرین است. همچنین، به تفاوت زیبایی‌های ظاهری و باطنی اشاره می‌کند و می‌گوید که در عشق، درد و رنج جدایی از محبوب پذیرفته است. شاعر از احساسات شدید خود نسبت به معشوق می‌گوید و دنیای خود را بی‌او تهی می‌بیند. تمامی این احساسات و تفکرات در کلامی زیبا و شاعرانه بیان شده‌اند.
یار من خسرو خوبان ولبش شیرینستخبرش نیست که فرهاد وی این مسکینست
هوش مصنوعی: دوست من، مانند خسرو زیبا و لبهایش شیرین است، اما خبر از حال من ندارد که فرهاد این بیچاره به او عشق ورزیده است.
نکنم رو ترش ار تیز شود کز لب اوسخن تلخ چو جان در دل من شیرینست
هوش مصنوعی: اگر لب او سخن تلخی بگوید، من هرگز در چهرهام ناراحتی نشان نخواهم داد؛ زیرا سخنان او برای من همچون جان شیرین است.
دید خورشید رخش وز سر انصاف بماهگفت من سایه او بودم وخورشید اینست
هوش مصنوعی: خورشید به ماه گفت که من به خاطر انصاف و عدل، تنها سایه تو بودم و اینک که فروغ و روشناییام را میبینی، نشان از حقیقت وجود من است.
با رخ او که در او صورت خود نتوان دیدهرکه در آینه یی می نگرد خود بینست
هوش مصنوعی: هر کس که در آینه به خودش نگاه می‌کند، فقط خودش را می‌بیند و نمیتواند چهره دیگری را در آن ببینید. در مورد چهره او که زیباییاش در خود چهره او پنهان است، نمیشود به آسانی به آن دست یافت.
پای در بستر راحت نکنم وز غم اوشب نخسبم که مرا درد سر از بالینست
هوش مصنوعی: من هرگز در جایی راحت نمینشینم و به خاطر غم او شبها نمیخوابم، زیرا درد و رنج من از خودم دور نمیشود.
خار مهرش چو برآورد سر از پای کسیرویش از خون جگر چون رخ گل رنگینست
هوش مصنوعی: زمانی که محبت او در دل کسی سر برآورد، آن شخص به اندازهای به او عشق میورزد که رنگ چهرهاش از اندوه و شوق به عشق، مانند رنگ گل زیبا و روشن میشود.
دلستان تر نبود از شکن طره اوآن خم وتاب که در گیسوی حورالعینست
هوش مصنوعی: دلربا و زیبایی او از هیچ چیزی زیباتر نیست. آن خم و تاب موهایش به قدری دل انگیز است که میتوان آن را با زیبایی‌های حوریان بهشت مقایسه کرد.
در ره عشق که از هر دوجهانست بروندنیی ای دوست زمن رفت وسخن دردینست
هوش مصنوعی: در مسیر عشق که فراتر از هر دو جهان است، ای دوست، دنیا از من رفته و تنها صحبت در مورد دین باقی مانده است.
گر کسی ماه ندیدست که خندید آنستورکسی سرو ندیدست که رفتست اینست
هوش مصنوعی: اگر کسی هرگز ماه را ندیده باشد و از آن خوشحال باشد، او شایسته است. و اگر کسی هرگز سرو را ندیده باشد و با لبخند به راه برود، او همانگونه است.
سیف فرغانی تا ازتو سخن می گویدمرغ روح از سخنش طوطی شکر چینست
هوش مصنوعی: وقتی سیف فرغانی از تو صحبت می‌کند، مانند این است که روح پرندهای به آرامی در گوش میخواند و کلامش مانند صدای شیرین طوطی است.