شمارهٔ ۱۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر ابتدا می‌گوید که اگر پرده از چهره تو برداشته شود، نور چهره‌ات از قمر نیز بیشتر خواهد بود. همچنین، او به زیبایی چهره معشوق اشاره می‌کند و از ترس کمرنگ شدن زیبایی او صحبت می‌کند. وقتی معشوق شعری از شاعر را می‌خواند، از دهان او شکر (نیکویی) می‌ریزد. شاعر معشوق را به میوه‌ای در باغ تشبیه می‌کند که زیبایی‌اش موجب می‌شود دیگران از آن بهره‌مند شوند. در پایان، او به تأثیر کلمات معشوق بر خود اشاره کرده و می‌گوید از صحبت کردن تو، زیبایی و نعمت‌ها بر من سرازیر می‌شود. شاعر به شیوه‌ای عشق و زیبایی را در کلمات توصیف کرده و اشاراتی به احساسات عمیق خود دارد.
چو پرده از رخ چون آفتاب برداریز شرم روی تو نور از قمر فرو ریزد
هوش مصنوعی: وقتی که پرده را از چهره‌ات برداری، مانند آفتاب، شرم بر چهره‌ات نمایان می‌شود و نوری که از ماه میتابد، در برابر زیبایی تو کمرنگ می‌شود.
ز شرم چهره معنی نمای تو بیم استکه رنگ حسن ز روی صور فرو ریزد
هوش مصنوعی: به خاطر شرم، چهره‌ات نمیتواند زیباییات را به درستی نشان دهد، زیرا ممکن است رنگ زیباییات از روی صورتت محو شود.
چو شعر بنده بخوانی و در حدیث آییشکر چو آب از آن لعل تر فرو ریزد
هوش مصنوعی: وقتی شعر من را میخوانی و در گفتگو حاضر میشوی، شکر مانند آب از آن لعل (دهان) تو فرو می‌ریزد.
ز کان لطف تو اندر بهای خاک درتگهر برد بعوض هرکه زر فرو ریزد
هوش مصنوعی: محبت و مهربانی تو به قدری ارزشمند است که در برابر هر چیزی که دیگران برایت ارائه میدهند، خود را به خاک درگاهت نیز میفروشم. ارزش رفتار و محبت تو فراتر از هر نوع ثروت و گوهری است که دیگران ممکن است به من بدهند.
تویی چو میوه درین باغ و نیکوان زهرندچو شاخ میوه برآرد زهر فرو ریزد
هوش مصنوعی: تو مانند میوه‌ای در این باغ زیبا هستی، اما برخی از نیکوکاران مانند شاخهای میوه هستند که زهرشان بر زمین می‌ریزد.
در این هوا که مرا مرغ دل بپروازستچه جای زاغ که سیمرغ پر فرو ریزد
هوش مصنوعی: در این شرایط که دل من به پرواز و آزادی میخواهد، دیگر جایی برای زاغی نیست که بتواند جلوی پرواز سیمرغ را بگیرد.
ز دیده بر سر کوی تو سیف فرغانیچه جای اشک که خون جگر فرو ریزد
هوش مصنوعی: از دیدهام بر سر کوی تو، ای سیف فرغانی، چه نیازی به اشک است وقتی که خون وجودم بر زمین می‌ریزد؟
ز پسته چون تو بخندی شکر فرو ریزدسخن بگو که ز لعلت گهر فرو ریزد
هوش مصنوعی: وقتی تو با خندهات مانند پسته شیرین میشوی، سخنها مانند شکر جاری می‌شود. حرف بزن که از لبانت مانند مروارید، زیبایی و ارزش فراوان بیرون میآید.
ز لطف لفظ (تو) آبست و لعل تو شکرشکر ز پسته و آب از شکر فرو ریزد
هوش مصنوعی: به خاطر نعمت و زیبایی وجود تو، زبان پر از شیرینی و دلپذیری است. زیبایی تو مانند شکر و لعل است، و از این شکر، خوشی و شادی به دوسری می‌ریزد.