شمارهٔ ۲۴۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمق عشق و دلتنگی شاعر است. شاعر از غیبت معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که نام او از یادش نمی‌رود و اندیشه‌اش از دلش پاک نمی‌شود. او از درد عشق و غم تنهایی خود شکایت می‌کند و بیان می‌کند که با وجود درد و رنج، نمی‌تواند حال خود را عنوان کند. یاد و ذکر معشوق او را به شدت تحت‌تأثیر قرار داده و یاد لب‌های او هرگز از خاطرش محو نمی‌شود. شاعر در نهایت به تلاش برای فراموشی اشاره می‌کند اما می‌گوید که هیچ راهی برای دوری از این عشق وجود ندارد.
رفتی و نام تو ز زبانم نمی رودواندیشه تو از دل و جانم نمی رود
هوش مصنوعی: تو رفتی اما نامت از زبانم نمی‌رود و یاد و گرمت از دل و جانم فراموش نمی‌شود.
گرچه حدیث وصل تو کاری نه حد ماستالا بدین حدیث زبانم نمی رود
هوش مصنوعی: هرچند که سخن از وصال تو چیزی نیست که به ارزش ما مربوط شود، اما اینقدر در دل من عمیق است که حتی نمیتوانم از بیانش بگذرم.
تو شاهدی نه غایب ازیرا خیال تواز پیش خاطر نگرانم نمی رود
هوش مصنوعی: تو شاهد من هستی و از احساسات من آگاه، زیرا فکر تو همیشه در ذهن نگران من جایی ندارد که برود.
گریم ز درد عشق و نگویم که حال چیستکین عذر بیش با همگانم نمی رود
هوش مصنوعی: از شدت درد عشق، اشک میریزم و نمیتوانم بگویم چه احساسی دارم، زیرا این بهانهایست که نمیتوانم با دیگران در میان بگذارم.
خونی روانه کرده ام از دیده وین عجبکز حوض قالب آب روانم نمی رود
هوش مصنوعی: اشکهایی از چشمانم بیرون آمده است و جای تعجب دارد که این اشکها مانند آبی که در حوضی جریان دارد، از من نرفته و همچنان وجود دارد.
چندان چو سگ بکوی تو در خفته ام که هیچاز خاک درگه تو نشانم نمی رود
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که مانند سگی به در خانهات نشستهام و در خواب هستم، به طوری که هیچ نشانهای از خاک پایگاه تو به من نمیرسد.
ذکر لب تو کرده ام ای دوست سالهاهرگز حلاوتش ز دهانم نمی رود
هوش مصنوعی: به یاد تو و نام تو، ای دوست، سالهاست که صحبت کردهام و هرگز طعم شیرین این یادگاری از زبانم نمی‌رود.
از مشرب وصال خود این جان تشنه راآبی بده که دست به نانم نمی رود
هوش مصنوعی: برای این جان تشنه که به وصال معشوق امیدوار است، آبی بیاور تا سیراب شود، زیرا حتی به نان هم دسترسی ندارد.
دانم یقین که ماه رخی قاتل منستجز بر تو این نگار گمانم نمی رود
هوش مصنوعی: میدانم که زیباییها به من آسیب میزنند، اما جز تو به هیچکس دیگر اینگونه فکر نمیکنم.
آبم روان ز دیده و خوابم شده ز چشماینم همی نیاید و آنم نمی رود
هوش مصنوعی: چشمم پر از اشک است و خواب از چشمانم رفته است. این حالت ادامه دارد و هیچ چیز به من آرامش نمیدهد و از دل من هم نمی‌رود.
از سیف رفت صبر و دل و هردم اندهیناخوانده آید و چو برانم نمی رود
هوش مصنوعی: از سیف، صبر و دل آرامم را از دست دادهام و هر لحظه اندوهی ناشناخته به سراغم میآید و وقتی که سعی میکنم آن را دور کنم، نمی‌رود.