شمارهٔ ۲۵۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر با بیان احساسات عاشقانه خود، longing و آرزوی وصال معشوق را توصیف می‌کند. او می‌گوید که دلش شبیه بلبل است که به گلهای رنگین craving دارد و تنها عشقش تو هستی. در عین حال، او از دنیا و زیبایی‌هاش غافل است و فقط به زیبایی معشوق می‌اندیشد. شاعر همچنین احساس می‌کند که سعادت و خوشبختی‌اش در گرو این عشق است و در نهایت تنها چیزی که می‌خواهد، عشق عمیق و وصال محبوب است که او را از غم و دل‌تنگی نجات دهد.
دلم روی چون تو نگارین خوهدچو بلبل که گلهای رنگین خوهد
هوش مصنوعی: دل من مانند بلبل به گلهای رنگارنگ تو نیاز دارد و مشتاق زیباییهای توست.
ترا من خوهم غیر من جز تراکه طوطی شکر زاغ سرگین خوهد
هوش مصنوعی: من فقط به تو فکر میکنم و هیچکس دیگری برای من اهمیت ندارد. مثل طوطی که شکر می‌خواهد، زاغ در عوض سرگین میطلبد.
برآن خوان که مارا نهادند نانطعام گداکاسه زرین خوهد
هوش مصنوعی: بر روی میزی که برای ما نان و غذا گذاشتهاند، ما هم همانند گدا، ظرفی از طلا خواهیم داشت.
سعادت ترا بهر من خواسته استجهان ویس رابهر رامین خوهد
هوش مصنوعی: جهان برای تو سعادت را آرزو کرده است و ویس نیز برای رامین خواهان است.
بهر باغ در سرو چوبین بسی استولی باغ ما سرو سیمین خوهد
هوش مصنوعی: در میان باغها درختان بسیاری وجود دارد، اما باغ ما درختی دارد که از نقره ساخته شده است.
جهانی زحسن ونمی بینمتجهان دیده دیده جهان بین خوهد
هوش مصنوعی: من زیباییهای جهان را میبینم، اما تو را نمیبینم. این جهان به نظر با ادراک من پر از زیبایی است، اما چشم من تنها به سوی تو نمینگرد.
چنین حسن در نوع انسان کجاستکسی نور مه چون زپروین خوهد
هوش مصنوعی: در نوع بشر چنین زیبایی کجاست؟ کسی که نور چهرهاش مانند ماه است، از چه ستارهای خواهد آمد؟
دل بنده دیوانه غافلستکه زنجیر ازآن زلف مشکین خوهد
هوش مصنوعی: دل این بنده دیوانه بیخبر از آن است که زنجیرهایی را که به خود بسته، به خاطر آن زلف سیاه و زیبای محبوبش می‌خواهد.
هرآن کس که درکوی تو بانهادسرش زآستان تو بالین خوهد
هوش مصنوعی: هر کسی که در مسیر تو قدم بگذارد، سرش را در پایگاه تو قرار میدهد و از تو بهرهمند میشود.
تو خود همچو من عاشقی چون خوهیکجا خوان شه کاسه چوبین خوهد
هوش مصنوعی: تو هم مانند من عاشق هستی، اما اگر بخواهی این عشق را کجا بگذاری و با چه ظرفی آن را نشان خواهی داد؟
زتو سیف فرغانی، آن دلستاندل خسته وجان غمگین خوهد
هوش مصنوعی: تو مانند سیف فرغانی، آن دل زیبا و دلنشین را که در عذاب و غم است، به دست میآوری.