شمارهٔ ۳۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق عمیق و فداکاری‌اش برای معشوق سخن می‌گوید. او به زیبایی چهره معشوق و تاثیر آن بر خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که بی‌معشوق چقدر رنج می‌کشد. شاعر به غم‌هایی که در دوری معشوق متحمل می‌شود، و شوق و شادی‌ای که در وصال او می‌یابد، اشاره کرده و با بی‌تفاوتی به سرزنش‌ها و غم‌های دیگران، تنها به عشق خود متعهد است. او به وفاداری خود در عشق و زحماتش برای پیشرفت در این راه تاکید می‌کند و در نهایت با استفاده از تصاویری زیبا از عشق، اضطراب و تلاش‌های خود را برای رسیدن به معشوق توصیف می‌کند.
ما جان فدای آن رخ نیکوش می‌کنیمدر مه نظر از آرزوی روش می‌کنیم
هوش مصنوعی: ما جانمان را برای آن چهره زیبا قربان می‌کنیم و در میان مه، با چشمدوختن به او، از روی آرزو و اشتیاق، به او مینگریم.
بی‌او چنانکه عادت سوداپزان بودهردم چو آب از آتش دل جوش می‌کنیم
هوش مصنوعی: بدون او، مانند عادت کسانی که دچار عشق و شیدایی هستند، همیشه از درون دلم آتش و جوش و خروش دارم.
بهر شراب شادی روز وصال اوهر شب هزار جرعه غم نوش می‌کنیم
هوش مصنوعی: برای اینکه در روزهای خوشی و وصل او شراب شادی بنوشیم، هر شب هزاران جرعه غم را مینوشیم.
گر نقره (پیش) آید و گر زر فتد به دستدر کار یار سیم بناگوش می‌کنیم
هوش مصنوعی: اگر نقرهای بیاید یا طلا به دست ما برسد، باز هم برای محبوبمان گوش را به آواز و نغمههای دلانگیز وقف می‌کنیم.
از طعن‌های دشمن و غم‌های دوستانبا او حدیث خویش فراموش می‌کنیم
هوش مصنوعی: با انتقادات دشمنان و دردی که از دوستان میکشیم، صحبتهای خود را فراموش می‌کنیم.
دشمن که دست ما به دهانش نمی‌رسدچندین زبان‌درازی او گوش می‌کنیم
هوش مصنوعی: وقتی که نمیتوانیم به دشمن خود دسترسی پیدا کنیم و جوابش را بدهیم، مجبوریم به شنیدن حرفهای زیاد او گوش دهیم.
در کوی او دویم چو سگ هر شب و به روزبر خاک راه خفته و خاموش می‌کنیم
هوش مصنوعی: هر شب در کوی او مثل سگی وفادار میدویم و روزها بر زمین دراز میکشیم و خاموش هستیم.
دشمن چو شب‌رو است چو سگ بانگ می‌زنیمسگ در پی است خواب چو خرگوش می‌کنیم
هوش مصنوعی: وقتی دشمن مانند گرگی پنهان عمل می‌کند، ما صدای خود را بلند می‌کنیم تا او را متوجه وجود خود کنیم. در حالی که باید مانند خرگوش، آرام و بیصدا باشیم تا خواب آرامی داشته باشیم و در امان بمانیم.
بر یاد دوست هر شب با شاهد خیالپا در فراش و دست در آغوش می‌کنیم
هوش مصنوعی: هر شب به یاد دوست، با تصور او در آغوش کسی دراز میکشیم و لذت میبریم.
ما در سماع خرقه خود چون قمیص گلپاره ز عشق سرو قباپوش می‌کنیم
هوش مصنوعی: در حالت شور و نشاط، پوشش خود را مانند پیراهنی که از عشق به معشوق زیبا پاره شده، به تن می‌کنیم.
هر روز همچو سیف ز دل‌های پر گهرگنجی دفین هر شکن موش می‌کنیم
هوش مصنوعی: هر روز مانند سیف، از دل‌های ارزشمند گنجهایی پنهان را کشف می‌کنیم.