شمارهٔ ۳۵۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و عشق به معشوق می‌پردازد. شاعر از نور و جمال معشوق سخن می‌گوید و تأثیر وجود او بر آفرینش را ستایش می‌کند. او با استفاده از تمثیلات مختلف، عشق و شوق خود را بیان کرده و به سختی‌هایی که در این راه متحمل شده اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که او هیچ خدمتی شایسته معشوق ندارد، چرا که مقام و شأن معشوق فراتر از این‌هاست. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که عشق به معشوقش او را از همه چیز دیگر آزاد کرده و در نهایت، در تلاش برای وصال، سرانجام به شعر و شاعری می‌رسد که شایسته توجه و مقام نیست. در نهایت، شاعر به این نکته تأکید می‌کند که در چنین مکانی، او شایستگی حضور در جمع بزرگ‌تر و بهتر را ندارد.
ای ز رویت پرتوی مرآفرینش را تماماز وجود تست سلک آفرینش را نظام
هوش مصنوعی: ای تو که چهرهات نور بخش و زیبایی آفریدگار را در خود دارد، وجود تو بنیاد و نظم آفرینش را به کمال رسانده است.
گر ز مه خود را نقابی سازی ای خورشید رویماه بر روی تو چون بر روی مه باشد غمام
هوش مصنوعی: اگر به کمک نقابی خود را بپوشانی، ای خورشید، بر روی تو مانند ماه، ابرها بر روی ماه قرار میگیرند.
با جمال تو ملاحت همچو شوری با نمکدر حدیث تو حلاوت همچو معنی در کلام
هوش مصنوعی: زیبایی تو جذابیتی دارد مانند شور و نمک، و در سخن تو شیرینیای وجود دارد که مانند معنا در کلام است.
مبتلای تو سلامت می دهد بر وی درودآشنای تو سعادت می کند بر وی سلام
هوش مصنوعی: علاقه و محبت تو به دیگران برای آنها شادی و سعادت به ارمغان میآورد و حرکات تو باعث میشود که آنها احساس خوشبختی کنند.
خدمتی از من نیاید لایق حضرت که توپادشاهان بندگان داری و آزادان غلام
هوش مصنوعی: خدمتی که من از خودم ارائه میدهم، در شأن و مقام تو نیست، زیرا تو پادشاهانی داری که بندگان و آزادگانی به نام غلامان در خدمتت دارند.
در مقام شوق تو مست شراب عشق تودارد از جز تو فراغت چون فرشته از طعام
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده است که من مانند یک مست از شوق تو شاد باشم و از هر چیز دیگری، مانند فرشتهای که از غذا بینیاز است، بینیاز شوم.
بی سر و پایی که اندر راه عشقت زد قدمبر زمین نگرفت جا بر آسمان ننهاد گام
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عشق تو قدم گذاشت، نه در زمین جا گرفت و نه در آسمان ماندگار شد.
بر در تو با دل پرآتش و چشم پر آبخویشتن را سوخته از پختن سودای خام
هوش مصنوعی: من با دل آتشین و چشمانی پر از اشک، نزد در تو آمدهام و خود را در آتش عشق ناتمام میسازم.
چون تویی همچون منی را کی شود حاصل بشعرچون کبوتر صید نتوان کرد عنقا را بدام
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است کسی مثل تو، به دست من بیفتد؟ همانطور که نمیتوان کبوتر را به دام انداخت، گرفتن عنقا (پرنده افسانهای) هم دشوار است.
چون مگس هرگز نیالاید دهان خود بشهدشوربختی کز لب شیرین تو خوش کرد کام
هوش مصنوعی: انسانی که مانند مگس به شیرینیها میچسبد و همیشه به چیزهای زودگذر و سطحی وابسته میشود، هرگز نمیتواند از خوشبختی واقعی بهرهمند شود، چرا که به دام تلخیهای زندگی دچار شده و از لذتهای عمیق دور است.
در چنین محراب گه با شعر تحت المنبریسیف فرغانی نزیبد این جماعت را امام
هوش مصنوعی: در این مکان مقدس و پر اهمیت، شعر سیف فرغانی به این گروه امامت نمیدهد و از شأن آنها پایینتر است.