شمارهٔ ۳۷۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمیق‌ترین احساسات عشق و دلتنگی است. شاعر از غم و اندوه عشق معشوقش صحبت می‌کند و به محبت و زیبایی او اشاره دارد. او تمایل دارد که خود را از همه چیز جدا کند و فقط به معشوق فکر کند. شاعر می‌گوید که حتی اگر در بهشت حوریانی او را بخواهند، او تنها تو را می‌خواهد. همچنین، او از دل شکسته‌اش که ناشی از دوری معشوق است، می‌گوید و ابراز می‌کند که دل و جانش تنها برای اوست. شاعر انتظار وصال خود را دارد و می‌داند که دیگران نیز در انتظار این وصال هستند. در نهایت، حالت و چهره غم‌گین او نشان‌دهنده دلدادگی عمیقش به معشوق است.
مدتی شد که من از عشق تو سودا دارمغم و اندوه تو را در دل و جان جا دارم
هوش مصنوعی: مدتی است که من به خاطر عشق تو درگیر افکار و خیالاتم هستم و غم و اندوه تو را در قلب و جان خود احساس میکنم.
یوسف مصر ملاحت شدی ای جان عزیزور نه من با تو چرا مهر زلیخا دارم
هوش مصنوعی: ای جان عزیز، تو به زیبایی یوسف مصر شهرت پیدا کردی وگرنه من اصلاً چرا باید به عشق زلیخا احساس وابستگی کنم؟
گوئیم دست بدار از خود و در ما پیوندخود مرا دست کجا تا ز خودش وا دارم
هوش مصنوعی: بیا به خودت توجه نکن و به ما بپیوند. من چطور میتوانم تو را از خودت دور کنم، وقتی که خود را نمیشناسم؟
حور فردوس مرا گر به تمنا طلبدمن نه آنم که به غیر از تو تمنا دارم
هوش مصنوعی: اگر حوری بهشتی مرا بخواهد و از من درخواست کند، من هیچ آرزویی جز تو ندارم.
گرچه آنجا که تویی می‌نرسم از سر جهدپایم ار چند که اینجاست دل آنجا دارم
هوش مصنوعی: با وجود اینکه در جایی که تو حضور داری به تلاش و کوشش من نمیرسد، اما با این حال، قلب من در آنجا است.
یک به یک جز تو فرامش کنم و بر دو جهانچار تکبیر بگویم چو تو را یاد آرم
هوش مصنوعی: من به یاد تو، همه چیز را فراموش میکنم و در برابر دو جهان، چهار بار تکبیر میگویم.
ور ز صحرا به سوی خانه روم بی یادتهمچو خر بهر علف روی به صحرا دارم
هوش مصنوعی: اگر از صحرا به سمت خانه بروم و تو را فراموش کنم، مثل الاغی میشوم که فقط برای علف به صحرا میرود. در واقع، من همواره به یاد تو هستم و از محبتت دور نمیشوم.
چون که دریای دل از موج غمت در شورستمن که یک قطره آبم دل دریا دارم
هوش مصنوعی: دل من به خاطر غم تو بسیار آشفته و نگران است، اما من در عین حال مانند یک قطره در دریای بزرگ احساساتم، عمق و وسعتی دارم.
من درین خانه برای تو مقیمم ورنیقبه‌ای برتر ازین گنبد اعلا دارم
هوش مصنوعی: من در این خانه به خاطر تو ساکن هستم، اما جایی بالاتر از این گنبد بزرگ دارم.
وعده وصل تو را خلق جهان منتظرنداین توقع نه من دلشده تنها دارم
هوش مصنوعی: مردم دنیا در انتظار رسیدن تو هستند، اما این تنها دل من نیست که چنین انتظاری دارد.
چهره زرد مرا هر که ببیند داندکه من از آل رخت این همه تمغا دارم
هوش مصنوعی: هر کسی که چهره زرد من را ببیند، میفهمد که من از خاندان تو همیشه این نشانهای غم و اندوه را به همراه دارم.
سیف فرغانی هر روز چو سعدی گویداین منم بی تو که پروای تماشا دارم
هوش مصنوعی: سیف فرغانی هر روز مانند سعدی می‌گوید: "این من هستم که بدون تو نگران تماشا و زیبایی هستم."