شمارهٔ ۳۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید. او خود را درویشی می‌داند که قلبش تنها به عشق معشوق تعلق دارد و هیچ چیز دیگری در دلش جا ندارد. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر درد و رنجی به او برسد، عشق او تنها دارویی است که می‌تواند آرامش‌بخش باشد. او به شدت به معشوق وابسته است و حس می‌کند که آشنایی با او او را از خود بیگانه کرده و دچار فتنه و عشق شده است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که در این کوی عشق، آرزویش فراتر از دیگران است و خود را گدایی می‌داند که بیش از هر کسی به عشق معشوق اهمیت می‌دهد.
آن توانگر بمعالی که منش درویشمکنه وصفش نه چنانست که می اندیشم
هوش مصنوعی: توانگری که به مقام بلندی رسیده، از منِ درویش فراتر است و وصف او به گونهای نیست که من تصور میکنم.
گل من مایه زخاک (سر) کویش داردبگهر محتشمم گرچه بزر درویشم
هوش مصنوعی: گل من از خاک کوی تو ریشه گرفته و چون یک گوهر ارزشمند است. هرچند که خودم در مقامی پایینتر از بزرگان قرار دارم.
من چو در دل ننشاندم به جز او چیزی رادوست برخاست وبنشاند بجای خویشم
هوش مصنوعی: من در دل هیچ چیزی جز او را دوست ندارم، بنابراین احساسات و توجهاتم را فقط به او معطوف کردهام و تمام چیزهای دیگر را کنار گذاشتهام.
هرچه آن دشمن بود چو افگندم پساندرین راه جزآن دوست نیامد پیشم
هوش مصنوعی: هر چه دشمن بود، وقتی که به آنجا رسیدم، در این مسیر چیزی جز دوست به پیش من نیامد.
تا تونبض من بیمار نگیری ای دوستدرد من دارو ومرهم نپذیرد ریشم
هوش مصنوعی: ای دوست، تا زمانی که نبض من را نگیری، درد من هیچ دارو و درمانی را قبول نمیکند.
من همان روز که روی تو بدیدم گفتمکآشنایی تو بیگانه کند با خویشم
هوش مصنوعی: من همون روزی که چهرهات رو دیدم، فهمیدم که آشناییات باعث فاصله گرفتن من از خودم میشه.
فتنه دی تیز همی رفت کمان زه کردهگفت جز ابروی او تیر ندارد کیشم
هوش مصنوعی: در دیماه، وقتی فتنهای رخ داد، کمانکشی که آماده بود گفت: تنها ابروی اوست که تیر و زخم ندارد.
از کسانی که درین کوی چو سگ نان خواهندکم توان یافت گدایی که من ازوی بیشم
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به حال کسانی اشاره می‌کند که برای تأمین نیازهای خود، همچون سگی در کوی و برزن دست نیاز به سوی دیگران دراز میکنند. او می‌گوید که در میان این افراد، نمیتوان کسی را یافت که به اندازه او به دیگران نیازمند باشد یا بیشتر از او در جستجوی غذا باشد. در واقع، او خود را در وضعیتی میبیند که نیاز و جستجوی او از دیگران بیشتر است.
سیف فرغانی ازین سان که گدا کرد ترا؟آن توانگر بمعالی که منش درویشم
هوش مصنوعی: سیف فرغانی از تو کی مانند گدا رفتار کرد؟ آن شخص ثروتمندی که من در مقابلش درویش هستم.