شمارهٔ ۴۱۲
هوش مصنوعی: این شعر در وصف زیبایی و جذابیت محبوب شاعر است. شاعر از محبت و عشق خود به معشوق سخن می‌گوید و او را به باغی پر از گل تشبیه می‌کند. او بیان می‌کند که عشقش مانند گلی در چمن، شوق و اشتیاقی بی‌پایان دارد و بی‌معنی بودن زندگی بدون او را تشریح می‌کند. شاعر به زیبایی‌های ظاهری محبوب اشاره کرده و آن را با نرگس، عطر و گل‌ها مقایسه می‌کند. در نهایت، شاعر از دشواری‌های وصال و میل به نزدیکی به محبوب صحبت می‌کند، و به طور کلی حسرت و شوق عمیق خود را به تصویر می‌کشد.
ای باغ نیکویی گل روی تو را چمنگل در چمن دریده ز شوق تو پیرهن
هوش مصنوعی: ای باغ زیبا، گل روی تو چنان دلرباست که چمن برای دیدن تو، پارچهاش را پاره کرده است.
زنده‌دل است مردهٔ عشق تو در لحدجان‌پرور است کشتهٔ تیغ تو در کفن
هوش مصنوعی: مردی که به عشق تو جان باخته، در آرامش و زندگی باقیست. کسی که به دست تو کشته شده، در پیشانیاش نشانههای حیات و سرزندگی دارد.
ما بی‌تو همچو مرغ به دام اندریم و تودر باغ می‌خرام چو طاووس در چمن
هوش مصنوعی: ما بدون تو مانند پرندهای در قفس هستیم و تو در باغ با زیبایی و ناز بهسان طاووس در میان گل‌ها میرقصی.
در زیر پایت از عرق روی خوب خویشنسرین گلاب ریخته بر برگ نسترن
هوش مصنوعی: در زیر پای تو، از عرق و تلاش تو، گلهای خوشبو مانند نسرین و گلاب بر برگ نسترن ریخته شدهاند.
خوی بر رخ تو ای گل از اندام تو خجلگویی که قطره‌های گلاب است بر سمن
هوش مصنوعی: زیبایی تو ای گل، به قدری است که انگار اندام تو باعث شده تا گل‌ها به شرم بیفتند. گویی که قطره‌های گلاب بر روی گل سمن نشستهاند و خود را در برابر تو کوچک میبینند.
خوبان روزگار به پیش تو ای نگارچون اَنجُمند پیش مه ای بَدرِ انجمن
هوش مصنوعی: زیبایان این زمان در مقابل تو مانند ستارههایی هستند که در برابر ماه کامل در جمع میدرخشند.
ریحان چو بیخ خود به زمین سر فرو بردفردا که تو بنفشه برآری ز یاسمن
هوش مصنوعی: وقتی ریحان سر خود را به زمین میاندازد، فردا تو گل بنفشه را از یاسمن خواهی دید.
گر بوسه‌ای از آن لب میگون رسد به سیفمست از نشاط رقص کند روح در بدن
هوش مصنوعی: اگر بوسه‌ای از آن لب زیبا به سیف (سلاح یا شمشیر) برسد، روح از شادی به وجد آمده و در بدن به رقص درمیآید.
وصل من و تو دیر میسر شود از آنکهرجا تو آمدی بروم من ز خویشتن
هوش مصنوعی: انتظار میرود که دیدار و وصال من و تو به آسانی انجام نشود، چون هر بار که تو در جایی هستی، من باید از خودم دور شوم و به سوی تو بروم.