شمارهٔ ۴۱۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وابستگی به محبوب است. شاعر از آتش عشق و علاقه خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تمامی انسان‌ها، اقبالشان و آزادی‌شان ناشی از عشق اوست. او به مقام والای محبوب در عالم عشق اشاره دارد و بیان می‌کند که در هر حالتی، چه زنده و چه مرده، تمام وجود ما به عشق او تعلق دارد. شاعر خود را مانند بلبل می‌داند که در گلستان معشوق زندگی می‌کند و به دنبال نشانی از اوست. در نهایت، او تأکید می‌کند که مردم در این دنیا مانند گدایان در پیش محبوب خود هستند و هیچ‌کس نمی‌تواند ارزش و مقام عشق را نادیده بگیرد.
آن دوست که ما ازآن اوییمدر زمره عاشقان اوییم
هوش مصنوعی: دوستی که ما به او تعلق داریم، در گروه عاشقان او قرار دارد.
این بخت نگر که جمله مردمآن خود وما ازآن اوییم
هوش مصنوعی: این سرنوشت را ببین که همه انسان‌ها به نوعی در اختیار آن هستند و ما نیز جزو آنها هستیم.
وین دولت بین که از دو عالمآزاد چو بندگان اوییم
هوش مصنوعی: این نعمت را در نظر بگیر که از دو جهان آزاد هستیم، در حالی که مانند بندگان او زندگی میکنیم.
گر مرده همه بدرد عشقیمور زنده همه بجان اوییم
هوش مصنوعی: اگر همه ما در عشق مردهایم، یا اگر زندهایم، باید تمام وجودمان برای او باشد.
او گلشن بلبلان عشقستما بلبل گلستان اوییم
هوش مصنوعی: او به مانند باغی است که در آن بلبلان عشق میخوانند و ما همچون بلبلانی هستیم که در گلستان او زندگی میکنیم.
ما کرده نشان خویشتن محووندر طلب نشان اوییم
هوش مصنوعی: ما برای جلب توجه و نشان دادن خود، از خود غافل شدهایم و تنها در پی یافتن نشانهای از او هستیم.
ما همچو زبان بهر دهان دربهر لب بی دهان اوییم
هوش مصنوعی: ما مانند زبانی هستیم که برای دهانی طراحی شده اما به لب بیدهن تعلق دارد.
جبریل زما مگس نراندچون از مگسان خوان اوییم
هوش مصنوعی: جبریل به خاطر ما مگس را نمیراند، چون ما هم از جمله مگسانی هستیم که به سفرهاش دعوت شدهایم.
سلطان نبود چو ما توانگراکنون که گدای نان اوییم
هوش مصنوعی: ما در گذشته از سلطنت و قدرت برخوردار بودیم، اما اکنون در وضعیت ناتوانی و فقر هستیم و به نان او محتاج شدهایم.
شیران همه کاسه لیس مایندتاما سگ استخوان اوییم
هوش مصنوعی: این جمله به معنای این است که همه به دنبال بهرهبرداری و نفعبرداری از قدرت و منابع دیگران هستند، در حالی که ما خودمان تنها به دنبال باقیماندهها و چیزهای کمارزشتر هستیم. در واقع، به نوعی دلالت بر این دارد که برخی از افراد همیشه به دنبال استفاده از چیزهای بزرگتر و ارزشمندتر از آنچه که خودشان دارند، هستند.
گرچه چو در ازپی گشایشپیوسته برآستان اوییم
هوش مصنوعی: هرچند که ما همیشه در کنار درب او قرار داریم و به دنبال راهی برای نزدیکی به او هستیم،
برما در این قفس گشادستتا بسته ریسمان اوییم
هوش مصنوعی: در این دنیا، به رغم محدودیتها و بندهایی که داریم، هنوز امکان آزادی و گشودگی وجود دارد، چرا که در نهایت به یکدیگر و به عشق متصل هستیم.
ماراتو کسی مدان که چون سیفما هیچ کسان کسان اوییم
هوش مصنوعی: مرا به کسی شبیه ندان، زیرا که مانند شمشیر ما هیچ کس به اندازه ما با او نزدیکی ندارد.