شمارهٔ ۴۱۰

هوش مصنوعی: غنچه به لبخندی به سمت صحرا نمی‌رویم، چون گل نمی‌خندیم که به تماشا برویم. ما در کوی مادر به مانند اصحاب کهف مقیم هستیم و اگر کسی به ما سنگ بیندازد، همچون سگ از جا نمی‌رویم. کوی معشوق و در دوست از هر جا بهتر است و ما ترجیح می‌دهیم همین‌جا بمانیم. اگر نتوانیم به در او برسیم، مانند سگ می‌میریم و از آن در بیرون نمی‌رویم. دل‌های ما پر از خون است و مانند گل نمی‌خواهیم از هم دور شویم. اگر رفتن به باغ برایت خوشایند نیست، پرده را کنار بزن تا گلستان را ببینیم و نرویم. بی‌پروا بر ما پایکوبی کن، چون از سر کوی تو خواهیم مرد و فرار نخواهیم کرد. و سعی کن با دوست بدرفتاری نکنی، زیرا در این حال، از چیزی که دوست داشتیم هم ما نمی‌رویم. تو وعده‌ای به شب وصال دادی و می‌ترسیم که فراموش‌کاری کنی اگر ما تقاضا نکنیم.