شمارهٔ ۵۰۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و رابطه‌ی عاشق و معشوق است. شاعر با استفاده از تشبیهات، معشوق را به آفتاب و خود را به سایه تشبیه می‌کند. او در خیال خود بیان می‌کند که نمی‌تواند جز با معشوق زندگی کند و بودن او را به سایه‌ای تشبیه می‌کند که بدون آفتاب وجود ندارد. همچنین، اشاره به این دارد که عشق او به شدت و عمیق است و همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که ثنای معشوق و عشق او فراتر از توصیف است و هیچ کس قادر به توصیف زیبایی و مقام او نیست.
چو نیست غیر تو کس آفتاب با سایهتو سایه بر سر من افگن ای هما سایه
هوش مصنوعی: وقتی که غیر از تو کسی نیست، ای هما، مانند آفتاب که با سایهاش بر من سایه میافکند، تو هم بر سر من سایه بگستران.
دلم به وصل طمع کرد گفتم اینت محالکه جمع می‌نشود آفتاب با سایه
هوش مصنوعی: دل من به امید دستیابی به خواستههایم شوق و طمع کرده است، اما به او گفتم که این آرزو غیرممکن است؛ چون نمیتوان آفتاب را با سایه در یکجا جمع کرد.
میان روی تو و آفتاب تابان هستهمان تفاوت کز آفتاب تا سایه
هوش مصنوعی: میان زیبایی تو و نور خورشید، تفاوتی وجود دارد که درست مثل فاصلهی میان خورشید و سایه است.
مرا به سایهٔ تو حاجت است و این دولتخوهم ولی نبود آفتاب را سایه
هوش مصنوعی: من به سایهی تو نیاز دارم و آرزوی این نعمت را دارم، اما نمیتوانم سایه‌ای را برای آفتاب تصور کنم.
به تو پناه برم از همه که بر سر خاکدرخت‌وار نمی‌افگند گیا سایه
هوش مصنوعی: به تو پناه میآورم از همه چیز، چرا که هیچکس بر سر خاک درخت نمیگذارد که سایه گیاهی بر آن بیفتد.
توانگری و جمال ترا چه نقصان استبه لطف اگر فگنی بر چو من گدا سایه
هوش مصنوعی: اگر تو زیبایی و ثروت داری، چه کمبودی برای تو وجود دارد؟ اگر با لطف و محبت خود بر من، که مانند یک گدا هستم، سایه بیفکنی.
از آسمان برکت جذب کرد روی زمینچو بر وی افتاد از عدل پادشا سایه
هوش مصنوعی: باران رحمت از آسمان بر زمین نازل میشود، و این باران مانع میشود که زمین از برکات خود خالی بماند، زیرا سایه عدل پادشاهی بر آن افکنده شده است.
تو پادشاهی و همچون گدا نیندازدسگ فقیر تو بر نان اغنیا سایه
هوش مصنوعی: تو در position و مقام بلندی قرار داری، پس نباید به خاطر فقیر بودن یک فرد، خود را پایین بیاوری و مثل گدا رفتار کنی. گدایی که به نان ثروتمندان حسادت می‌کند، نمی‌تواند برای تو که در مقام پادشاهی هستی، بیاحترامی کند.
فقیر تو نکند اعتماد بر جز توچو آدمی نزند تکیه بر عصا سایه
هوش مصنوعی: فقرای تو، به غیر از خودت هیچکس را قابل اعتماد نمیدانند، مثل این که انسان روی عصا تکیه نکند و سایهاش را تنها ببیند.
شراب عشق تو در ما چنان اثر کردستکه مستی آرد زیر درخت ما سایه
هوش مصنوعی: عشق تو مانند شرابی بر من تأثیر گذاشته که این حال خوش مرا زیر سایه درخت ما به شگفتی و خوشحالی میآورد.
به سوی خرگه جانان گریزم ای گردونکه نیست بهر امان خیمهٔ ترا سایه
هوش مصنوعی: به سمت سرای محبوب میدوم، ای آسمان؛ که در سایهات هیچ پناهی برایم نیست.
قتیل تیغ فنا جامهٔ بقا پوشدچو بر وی افتد از آن سرو در قبا سایه
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر مرگ به سر و سامان نرسیده، وقتی سایه درخت سرو بر او بیفتد، مانند کسی است که لباس جاودانگی به تن کرده است.
چو عشق در دلم آمد ز من نماند اثرچو دید طلعت خورشید شد ز جا سایه
هوش مصنوعی: وقتی عشق در دل من جا گرفت، دیگر از من نشانی باقی نماند. وقتی که چهره زیبای محبوب را دیدم، سایه من هم از آنجا رفت.
نرنجد ار بزنی تیغ بر سر عاشقننالد ار چه چو خاک است زیر پا سایه
هوش مصنوعی: اگر به عاشق ضربهای بزنی، او ناراحت نخواهد شد. حتی اگر مانند خاکستر زیر پا له شود، شکایت نخواهد کرد.
ثنای او نتوان گفت سیف فرغانیچگونه گوید خورشید را ثنا سایه
هوش مصنوعی: ستایش او را نمیتوان به زبان آورد، زیرا سیف فرغانی چگونه میتواند خورشید را ستایش کند در حالی که خودش سایه‌ای بیش نیست.