شمارهٔ ۵۱۴
هوش مصنوعی: این شعر در وصف عشق و مستی ناشی از آن سروده شده است. شاعر با بیان اینکه عشق تو در وجود من اثری از هستی باقی نگذاشته، به قدرت و تاثیر عمیق عشق اشاره می‌کند. او از زیبایی چشم محبوب سخن می‌گوید و به این نکته می‌پردازد که در دل و جان خود جایی برای چیزی جز عشق او ندارد. شاعر بیان می‌کند که ماندن در دنیای عشق تو را به زوال راضی کرده و نمی‌تواند بر خلاف عشق تو اقدامی کند. او همچنین به شکست عقل و توبه در برابر عشق اشاره می‌کند و عشق را به نوعی سیف یا شمشیر زیبایی توصیف می‌کند که دیگران را در دام خود گرفتار کرده است.
ای در سر من از لب میگون تو مستیبا عشق تو در من اثری نیست ز هستی
هوش مصنوعی: ای معشوق من، تو با زیبایی و لبهای دلانگیزت مرا به شوق میآوری. در وجود من، به خاطر عشق تو، هیچ نشانی از دلبستگی به دنیا و هستی وجود ندارد.
با چشم خوش دلکش تو نسبت نرگسچون نسبت چشمست به بیماری و مستی
هوش مصنوعی: چشم زیبای تو مانند نرگس است، که در دل انسان تأثیر میگذارد و او را به حالتی افسرده و مستی میبرد.
از جای برو گو دل و جان چون تو بجاییوز دست برو گو دو جهان چون تو بدستی
هوش مصنوعی: از جای خود حرکت کن و دل و جانت را از اینجا بیرون ببر، زیرا تو به هیچ جایی نمیرسی. از دست خودت بگو که دو جهان نمیتوانند به دست تو بیفتند.
سر زیر لگدکوب غم آریم چو هستیمدر کوی تو راضی‌شده چون خاک به پستی
هوش مصنوعی: ما به خاطر غمهای خود، زندگیمان را به سختی تحمل میکنیم، و در کوی تو چون خاکی نرم و مطیع هستیم، به پستی و زبونی راضی شدهایم.
هرگز به خلاف تو نبندم نگشایمدستی که تو بگشادی و پایی که تو بستی
هوش مصنوعی: هرگز دست به کارهایی که برخلاف خواستهات باشد نمیزنم و دست و پای خود را که تو برایم گشودهای و بستهای، باز نخواهم کرد.
آن عقل که سرمایه دعویست ربودیو آن توبه که سرلشکر تقویست شکستی
هوش مصنوعی: عقلی که اساس ادعا و درخواست بود را از دست دادی و آن توبهای که رهبر پرهیزکاری بود را شکستی.
ای عشق ز تو جان نبرد دل که درین بحراو ماهی طعمه طلبست و تو چو شستی
هوش مصنوعی: ای عشق، دل نمی‌تواند زندگیاش را از دست بدهد، زیرا در این دریا، دل مانند ماهی است که در جستوجوی طعمه میباشد و تو مانند آبشویی که آن ماهی را فراری میدهی.
ای سیف نکویان جهان قید تو بودنددر دام وی افتادی و از جمله برستی
هوش مصنوعی: ای سیف، تو از خوبان جهان هستی و دیگران به تو وابسته بودند، اما حالا خودت در دام گرفتاری افتادهای و از بقیه جدا شدهای.